Kaptan Hidayet maç kazanınca maddi manevi diyerek lay lay çekiyordu. Başbakan’ı da lay laya getirerek boyları nispetinde para kaldırdılar turnuva sonrası. Eskinin parasıyla kişi başı 1,5 trilyon. Birer daire de cabası. Dev adamın parası küçük adamı yorar misali fazla mı az mı diye kafa ütülemek istemiyorum. Ama fazla tabi lan! Söyledim ya üstümden dev bi yük kalktı.
Yalnız işin başka bir tarafı çıktı ortaya. Atletizmde yıllardır kan ağlayan Türkiye yeni yeni birkaç madalya ve derece getirdi ülkeye. Birçoğu koşucu takımından olduğu için dev diyemiyoruz iki damla hacimleri var. İnsan Elvan’ı görünce açlık yardımı yapası geliyor zaten. Bu sebeple pahada hafif gelmiş olacaklar ki onlara yönetmelikte uygun görülen meblağlar ödenecekmiş. Ama ödenememiş bir türlü! Elvan, Nevin, Nurcan ve diğerleri. Şimdilik banka hesaplarına baktıklarında “lay lay” görüyorlar.
2010'un sonuna doğru uzaylıların dünyayı işgal etmesini konu alan yeni bir filmimiz olacak. Ne zamandır bilimkurgu sineması böyle orjinal bir konu bekliyordu! Benim anlamadığım başka bir şey var. Bu uzaylıların dünyayı işgal etme takıntısına hastayım. Hiçbir filmde uzaylıları bizim gibi betimlemezler. Neyine yarıyo dünya? Hayır inekten süt içecek, ocakbaşında et yiyecek, yaz mevsiminde karpuz peynire ekmek kıracak olsa gelsin alsın. Arabamıza binmez, çayımızı içmez, ne diye işgal ediyolar zevk için mi? Köle falan da yapmıyolar. Öle bi "geçerken işgal edelim dedik" havası. Havalarını alıyolar tabi. Amerikan halkı sağolsun, çok emekleri var.
Bu arada filmin adı Skyline.
YouTube ile ilgili sıkıntı yaşayanlar:
c:\WINDOWS\system32\drivers\etc\
yoluyla belirtilen klasördeki "hosts" dosyasını notpad ile açarak sonuna aşağıdaki satırları ekleyin ve kaydedip çıkın. Hepsi bu.
Bisküviyi çaya banarak yemek çok lezzetli bir alışkanlıktır. Bu işlemin tek kusuru çayın içinde gezen parçacıklar ve bardağın ağzında kalan doğala özdeş dudak aromasıdır. Bu bakımdan bir başkasının evinde, mesela sevgilinizin bir arkadaşının evinde böyle bir şeye kalkışmamak gerekir. Çoğu kız, sizi arkadaşlarına ilk kez takdim ederken her şeyin kusursuz olmasını ister.Yeni aldığı Gucci marka ayakkabı ile sizi arkadaşlarına göstermesi arasında nitelik bakımından bir fark yoktur. “Neden bunu giydin? Siyah kazağın daha güzeldi!” ya da “Lütfen orda da futboldan bahsetme!” gibisinden uyarılarda bulunarak, bir organizatör asabiyetiyle her şeye karışma ve kulp takma tribine girer. Böyle bir ortamda içi Hanımeller kalıntılarıyla dolu bir bardağı tazelemesi için ev sahibine vermek, ilişkinin tazeliğini yitirmesine sebep olabilir. Yok ben bağımlıyım, alışkanlıklarımdan taviz vermemem dersen, en azından parmağınla bardağın kenarına yapışmış kalıntıları sıyırmamanı tavsiye ederim!
Çayın bisküvinin kremasındaki mevcut şeker tadını yumuşatmasını severim ben. Bu şerbeti yoğun tatlılarda kaymak kullanmaya benzer. Ağzı geniş, “kupa” diye tabir ettiğimiz bardaklar bandırma operasyonları için biçilmiş kaftandır. Bardağım cam olmaması leke ve parçacıkların görülmesini engeller. Böylece dışardan bakıldığında daha duran bandırma operasyonları gerçekleştirilebilir.
Muhteşem bir kuuvırla yazıma son veriyorum. Herkese bol bandırmalı günler!
Adam ülkemizi başarıyla temsil etmiş demek istedim. Ülkemizi temsil etmek için hiç bı fırsatı da kaçırmıyoruz hani. Ne temsil meraklısı insanlarız. Mümessil var bi de. O kelimeyi de severim.
Youtube ile ilgili sıkıntı yaşayanlar:
c:\WINDOWS\system32\drivers\etc\ yoluyla belirtilen klasördeki "hosts" dosyasını notpad ile açarak sonuna aşağıdaki satırları ekleyin ve kaydedip çıkın. Hepsi bu.
74.125.43.103 youtube.com
74.125.43.103 www.youtube.com
209.85.229.99 www.youtube.com
209.85.229.99 youtube.com
Bir pazar gecesi dramı. Yolculuk sonrası duşu alınmış, kaslar pelteleşmiş. Saat onbir civarında seyrediyor, akdeniz için alem vakti! İstanbul ve turizmden uzak diğer illerde “ne olmuş yani bizde donla yatıyoruz” gibisinden garip bir avuntu.
Bir pazartesi sabahı dramı. Açık büfe kahvaltından, Akgünler büfeye dönüş. Çift kaşarlı hayal kırıklığı... Tatilde kazanılmış bronz tavırla, mesai sarısı arkadaşlara anlatılan, ufak tefek turistik maceralar. Ve fotokopi makinasının başında ulaşılan nihai son: “Benim burada ne işim var?”
Kayıtlar
