Hiçbir şeyden çekmedi dünyada
Karısından çektiği kadar;
Onun çirkin olmasından bile
O kadar müteessir değildi;
Evlendiği ilk zamanlarda da
Pek sevmezdi ama kadını,
Çapkın da sayılmazdı.
Yazık oldu Rupert Efendi'ye.




(absürd, çağrışım)

Orta batı anadoludan geldik biz ağabey! Bizim abi diye seslendirdiğimiz ismin ağabey şeklinde yazılmasını bir türlü kabullenemedim. aaabey! abi daha şehirli bi ifadeyken ağabey kırsal kokuyor resmen.  Tam yağlı süt kokuyor ya bildiğin, ahırın içinden çıkıp ağabey demek istiyor  insan. Organik beslenme, köye döneyim sütün hasını yumurtanın sarısını yiyim beklentisi hiç kesilmez. Halbuki pastorize lezzetlere alışmış şehirli damağı, ahırdan çıkmış taze inek  sütüne uyar mı? Buram buram lezzet kokar o. Öef midem kalktı. Bu organik beslenme arzusunun en klişe hareketi gördüğü ilk toprak parçasına domates biber ekmektir! Nerde eline bahçe geçmiş bir insan olmasın ki oraya domates-biber ekilmesin! Çok fark etmiyo söyliim, tamam bahçeden almanın tadı bi başka ama domatesin tadı bi başka değil! Eni sonu aynı israil tohumunu yiyosun. Yedikçe yiyosun yedikçe yiyosun sonra kilolarından dert ediyosun. Zaten yaz da geldi, ne diyeti biter, ne kumsallara inme tedirginliği! Korkmayın falanca diyetiyle bu yaz tüm gözler üstünüzde olacak! Ee hani bi kadına bakmak iyi bişey değildi, kıro oluyoduk maganda oluyoduk? Hem gözleri üstünde toplama gayreti, hem göz seçicilik, kaypaklığın bu kadarına pes doğrusu! Hücre çeperi gibi seçici geçirgendir kadınlar zaten. Hepimiz öyleyiz, prensip dediğin bir sıkımlık can. Çıkarlarıma uyan bişey denk geldi mi anında satarım prensiplerimi ağabey! Orta batı anadolunun yaylalarından geldik biz ağabey! Ahır? Hemen giriyorum ağabey...

(ahkam, çağrışım, komik)

Tek kale maçlarda yaşanan en büyük buhran kalecinin sürekli töhmet altında kalmasıdır! Oyunu başlatır, “lan olm topu hep onlara atıyosun!” diye suçlanır, iyi bi kurtarış yapar “bize gelince uçarsın di mi pezemenk!” diye suçlanır.  Adamın işi bu uçacak tabi! Bir de insan evladı uçamaz derler! Kaleciler uçar ehi ehi! Ama ona egzotik spikerler plonjon derler. Ne demekse plonjon? Bi yerden bulmuş sokmuşlar dilimize işte. Hayır daha memlekete gelen yabancı futbolcunun adını doğru dürüst telaffuz edemeden nedir bu plonjon? Degaj var bi de! Biz ona kaleci topu dikti deriz mahallede, kahvede! Kahvede çay ocağında çalışan adamların çoğunun sarımtrak bıyıklı, zayıf yapılı olması da ayrı bi istatistik olsa gerek. Genelde etrafı bezgin gözlerle süzen bu tipler, kimi sevdikleri kişilerin masasına şöyle bi uğradıklarında gülmeye benzeyen biriki hareket yaparlar. Ben bütün bu bezginliğe bardak yıkamanın sebep olduğunu sanıyorum. Bardak yıkamak, ama sürekli bardak yıkamak insanı kendiyle başbaşa bırakan bir eylemdir. Bir süre sonra aynı bardakları defalarca yıkamanın verdiği tüm hoşnutsuzluk ruh haline yansır, tam olarak dünyayı sorgulamayan, ama bir yerde bi yanlışlık var ama nerde lan? dedirten bi felsefe bırakır zihinde.

(ahkam, çağrışım)